Hermione Newton

Hermione Newton jest multidyscyplinarną artystką i absolwentką studiów licencjackich BA Fine Art w Goldsmiths, University of London, której twórczość dąży do rozniecania nurtów kontrkulturowych za pomocą eksploracyjnych i niekonwencjonalnych metod psychogeograficznych. Chodzenie i mapowanie stają się ucieleśnionymi formami badań, poprzez które aktywowana i poddawana namysłowi jest zmienna relacyjna sieć między kobiecym doświadczeniem a miejscem – jego historiami, społecznościami, ekologiami i mieszkańcami.

Pracując na styku fotografii, ceramiki, dźwięku, rzeźby i tekstu, Hermione rozwija wrażliwy na miejsce, oparty na materii i poetycki język wizualny, który dokumentuje doświadczenie chodzenia jako kobieta przez miejskie i wiejskie krajobrazy Wielkiej Brytanii. Jej twórczość czerpie z ram mitologicznych, folklorystycznych i hauntologicznych, by wydobyć kultury rezydualne, utracone dobra wspólne i zatopione historie, jednocześnie kwestionując i przekształcając fallocentryczne tradycje flânerie oraz sztuki chodzenia.

Do jej najnowszych prac należy instalacja-tryptyk skupiona wokół dziewięciodniowej, liczącej 184 mile wyprawy – chodzenia i dzikiego biwakowania wzdłuż Thames Path, od zapory przeciwpowodziowej Thames Barrier w Woolwich w Londynie aż po źródło Tamizy w Kemble w hrabstwie Gloucestershire. Złożona z wczesnych procesów druku fotograficznego, dawnych technik wypału z gliny zebranej nad rzeką, ręcznie szytych patchworkowych gobelinów, poetyckich form rzeźbiarskich i długotrwałych pejzaży dźwiękowych, instalacja odtwarza podróż pod prąd przez widmowe pozostałości pracy, osadnictwa, ekologii i pamięci zbiorowej, które trwają wzdłuż biegu rzeki.

Wędrowna i pochylona ku przodowi, praktyka Hermione podąża dopływami hegemonicznych struktur przestrzennych ku terenom archeofikcji. W jej twórczości czasowość zostaje wprawiona w ruch; otwiera się przejście przez progi, którym możemy dryfować. Poprzez akty chodzenia, słuchania, zbierania i tworzenia wyłaniają się alternatywne sposoby zamieszkiwania i rozumienia miejsca – uważne na to, co trwa, co jest przesłonięte i co pozostaje możliwe.