Libuše Dlabola Pražáková
In mijn schilderpraktijk keer ik terug naar de stille aanrakingen van het dagelijks leven - naar stof, kleur en fragmenten die herinnering dragen. In mijn recente werken naai ik resten textiel in het doek - persoonlijke relikwieën die de afdruk dragen van relatie, zorg en kwetsbaarheid. Het zijn subtiele gebaren, soms nauwelijks waarneembaar, en toch geladen met innerlijke spanning - als een poging vast te houden wat aan het wegglijden is.
Voor mij wordt materiaal een verlengstuk van zowel lichaam als herinnering - een ruimte waar beelden niet alleen met het penseel ontstaan, maar ook met draad, het ritme van de handen en herhaling. Het is schilderen als een vorm van vasthouden, een ruimte waarin de dingen, al is het maar voor een ogenblik, bij elkaar gehouden kunnen worden.
Tekst: Tea Kříž
Voor mij wordt materiaal een verlengstuk van zowel lichaam als herinnering - een ruimte waar beelden niet alleen met het penseel ontstaan, maar ook met draad, het ritme van de handen en herhaling. Het is schilderen als een vorm van vasthouden, een ruimte waarin de dingen, al is het maar voor een ogenblik, bij elkaar gehouden kunnen worden.
Tekst: Tea Kříž
Profiel aangemaakt 22 februari 2026
Kunstgalerij
Paardenbloemjongen, 140×170 cm, acryl, 2019
Zelfportret, 170×140 cm, olie, 2025
De bosbesseneter
Zomerjongen, 140×170 cm, olie, 2024
Hand koffie koffie hand, 140×140 cm, olie, 2024
Ema, 140×170 cm, acryl, textiel, 2018
Olga, 140×170 cm, olie, 2018
Wachtende jongens, 140×170 cm, olie, 2024
Pet, 30×30 cm, pet, katoendraad, 2025
Op schoot, 35×35 cm, katoendraad, 2025