Jan Turner

Tussen 1993 en 1998 studeerde ik aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Praag (AVU) bij prof. Demartini en Kokolia. In mijn werk richt ik me voornamelijk op objectmatige beeldhouwkunst, aangevuld met tekenen en sporadisch schilderen. Ik werk met alledaags beschikbare materialen die een eigen betekenis dragen en ook buiten de kunstcontext begrijpelijk zijn. Ik streef ernaar objecten te maken met nadruk op compositorische verfijning en een sterke metaforische lading, bedoeld om de waarneming van de werkelijkheid subtiel te verschuiven. Ik wijs erop dat onze interpretatie van de wereld een fragiele afspraak is, een instrument om haar te begrijpen. Ik werk vaak met semantische tegenstrijdigheid of fouten als beeld van de grenzen van menselijke kennis. Ik wijs erop dat de wereld niet volledig te doorgronden is. Wat ik begrijp en kan beschrijven, is slechts het domein van de taal die wij hebben gecreëerd. De laatste jaren houd ik mij bezig met het fenomeen van het artistiek narcisme en onderzoek ik de functie, de voordelen en de valkuilen ervan in de context van het creatieve proces. In het tekenen laat ik mij leiden door het onbewuste. Het is onomwonden egocentrisch en onthult mijn onbewuste relatie tot de wereld. Het sporadische schilderwerk is een variant van het objectmatige werk.