Dagmar Šubrtová

W swojej twórczości Dagmar Šubrtová od lat podejmuje refleksję nad krajobrazem postindustrialnym, badając procesy przemian oraz oddziaływanie człowieka, który swoją działalnością wpływa na globalny system ziemski. Obserwuje mechanizmy przyrody, mając głęboką świadomość kruchości Ziemi we wszechświecie i nieustannego zagrożenia, na jakie jest ona narażona. Tworzy skondensowane obrazy cyklicznych zdarzeń kosmicznych, zestawiając je z obiektami, w których żywiołowych strukturach materii zachodzą częściowo kontrolowane procesy substancji płynnej. Poprzez wzajemne oddziaływanie reakcji chemicznych między kompozycjami barwnymi a zebranymi materiałami artystka kształtuje dynamiczne struktury odwzorowujące procesy chemiczne zachodzące w przyrodzie. Rozbudowane rysunki w głębi materii budzą bogactwo skojarzeń — przywodzą na myśl zdjęcia satelitarne powierzchni Ziemi lub jałowe krajobrazy odległych planet, a zarazem, na zasadzie kontrastu, struktury minerałów oglądanych pod mikroskopem.